накле́йка ж.

1. (дзеянне) Ánleimen n -s; Áufkleben n -s;

2. (ярлык) Etikétt n -s, -e, Áufkleber m -s, -; Klébeschild n -(e)s, -er

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Klébezettel m -s, - накле́йка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Áufkleber m -s, - накле́йка, нале́пка, ярлы́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sticker

[ˈstɪkər]

n.

1) накле́йка, нале́пка f.

2) бадзя́к -а́ m., калю́чка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

label

[ˈleɪbəl]

1.

n.

нале́пка, накле́йка, этыке́тка f.; ярлы́к -а́ m.

2.

v.t.

1) накле́йваць нале́пкі, рабі́ць на́дпісы

2) Figur. наве́шваць ярлыкі́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)