Verbum

ráckern, sich му́чыцца, надрыва́цца (над працай)

ábschinden*

1. vt злу́пліваць ску́ру

2. ~, sich надрыва́цца

áckern

1. vt ара́ць

2. vi надрыва́цца (з працы), рваць сабе́ кі́шкі [пу́за]

schánzen vi

1) вайск. рыць ако́пы

2) разм. працава́ць праз сі́лу, надрыва́цца

schínden* vt

1. vt

1) здзіра́ць шку́ру (з жывёл), злу́пліваць шку́ру

2) му́чыць

2. ~, sich надрыва́цца;

sich ~ und plágen надрыва́цца, знясі́льваць сябе́ рабо́тай;

◊

das Fáhrgeld ~ разм. е́здзіць за́йцам

strapazíeren

1. vt натамля́ць, змо́рваць;

ein Wort häufig ~ разм. ча́ста ўжыва́ць [пастая́нна паўтара́ць] адно́ (і то́е ж) сло́ва

2. ~, sich стамля́цца, змо́рвацца, надрыва́цца

zuschánden, zu Schánden:

~ máchen сапсава́ць, разла́дзіць, правалі́ць (планы і г.д.);

ein Pferd ~ réiten* [fáhren*] загна́ць каня́;

sich ~ hében* [árbeiten] надрыва́цца на рабо́це

überhében* II, sich

1) надрыва́цца (ад цяжару)

2) набіра́цца пы́хі; фанабэ́рыцца (перад кім-н.);

er überhébt sich über die ánderen ён зазнае́цца [фанабэ́рыцца]