Verbum

úmknicken

1. vt падгіна́ць, надло́мваць

2. vi (s) падгіна́цца, надло́мвацца; перан. валі́цца з ног ад сто́мленасці

knícken

1. vt

1) надло́мваць; разло́мваць;

éinen Bógen Papíer ~ злажы́ць ліст папе́ры

2) расці́снуць, раздушы́ць (насякомае)

3) прыгнята́ць, надло́мваць (маральна);

er ist ganz gekníckt ён зусі́м прыгне́чаны;

sein Mut ist gekníckt ён упа́ў ду́хам

2. vi падгіна́цца, падло́мвацца

ánbrechen*

1. vt надло́мваць; адкрыва́ць;

eine Zigaréttenpackung ~ адкры́ць [пача́ць] па́чак цыгарэ́т

2. vi (s)

1) надло́мвацца

2) надыхо́дзіць;

der Tag bricht an дне́е