на́вык м.

1. Fértigkeit f -, -en; Geübtheit f -;

на́выкі ву́снай мо́вы Spréchfertigkeit f -, -en;

працо́ўныя на́выкі Árbeits¦erfahrung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Spréchfertigkeit f -, -en на́вык ву́снай мо́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

habitude

[ˈhæbɪtu:d]

n.

1) уласьці́васьць, асаблі́васьць f.

2) звы́чка, прывы́чка f., на́вык -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Routíne [ru-] f -

1) на́вык; во́пыт, до́свед, спрыт

2) заве́дзены пара́дак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Übung f -, -en

1) практыкава́нне, трэніро́ўка; пра́ктыка; семіна́р, семіна́рскія заня́ткі (у ВНУ)

2) практыкава́нне (напр., па граматыцы і г.д.)

3) на́вык, звы́чка;

éinige ~ háben in etw. (D) мець некато́ры на́вык у чым-н., набі́ць руку́ на чым-н.;

aus der ~ kómmen* развучы́цца, стра́ціць на́вык;

wíeder in die ~ kómmen* аднаві́ць на́вык

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Können n -s магчы́масць, уме́нне, на́вык, ве́ды, майстэ́рства;

das berúfliche [fáchliche] ~ прафесі́йнае майстэ́рства;

das militärische ~ баяво́е майстэ́рства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

skill

[skɪl]

n.

1) спра́ўнасьць, спры́тнасьць f.

with skill — спра́ўна, спры́тна

2) уме́льства, майстро́ўства, майстэ́рства n., спрыт -у m.; кваліфіка́цыя f., на́вык -у m.

it takes skill to tune a piano — Патрэ́бнае ўме́льства, каб нала́дзіць піяні́на

He has no skills although he is interested in carpentry — Ён ня ма́е нія́кіх кваліфіка́цыяў, хоць ціка́віцца сталя́ркай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

custom

[ˈkʌstəm]

1.

n.

1) звы́чка f., на́вык -у m.

custom to rise early — звы́чка ра́на ўстава́ць

2) звы́чай -ю m.

3) кліенту́ра f.

4) мы́та n. (на і́мпарт)

2.

adj.

1) зро́блены на замо́ву

custom clothes — во́пратка, шы́тая на замо́ву

2) які́ ро́біць на замо́ву

custom tailor — краве́ц, які́ шы́е на замо́ву

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Méister m -s, -

1) ма́йстар, спецыялі́ст, зна́ўца;

ein ~ in séinem Fach sein быць зна́ўцам [ма́йстрам] сваёй спра́вы;

◊

es ist kein ~ vom Hímmel gefállen ≅ не святы́я гаршкі́ ле́пяць;

Übung macht den ~; früh übt sich, was ein ~ wérden will ≅ працу́й зма́лку – бу́дзеш мець до́брую гаспада́рку; на́вык ма́йстра ро́біць;

das Werk lobt den ~ ≅ спра́ва ма́йстра баі́цца

2) спарт. чэмпіён, ма́йстар;

~ des Sports ма́йстар спо́рту, рэкардсме́н

3):

~ Petz Мядзве́дзь (у казцы);

~ Lámpe Ла́мпэ-за́яц (у казцы);

~ Úrian Чорт, Д’я́бал (у казцы);

~ Pfriem разм. шаве́ц

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)