Übung f -, -en

1) практыкава́нне, трэніро́ўка; пра́ктыка; семіна́р, семіна́рскія заня́ткі (у ВНУ)

2) практыкава́нне (напр., па граматыцы і г.д.)

3) на́вык, звы́чка;

éinige ~ háben in etw. (D) мець некато́ры на́вык у чым-н., набі́ць руку́ на чым-н.;

aus der ~ kómmen* развучы́цца, стра́ціць на́вык;

wíeder in die ~ kómmen* аднаві́ць на́вык

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)