навалі́цца

1. (прыціснуць усім цяжарам) sich mit dem gánzen Gewícht légen (на што-н. auf A); álle Kräfte ánspannen (напружыць усе сілы);

навалі́цца на вёслы sich in die Ríemen légen, aus állen Kräften rúdern;

2. (накінуцца на каго-н., што-н.) sich auf j-n, auf etw. (A) stürzen; über j-n, über etw. (A) hérfallen*;

навалі́цца на е́жу разм. sich auf das Éssen stürzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

нава́львацца гл. наваліцца

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

heréinstürzen vi (s)

1) уляце́ць у што-н.:

ins Zímmer ~ увалі́цца ў пако́й

2) навалі́цца (пра няшчасце)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

абры́нуцца

1. (абрушыцца, абваліцца) zusámmenstürzen vi (s), éinstürzen vi (s);

2. (пра няшчасце, турботы) heréinbrechen* vi (s), heréinstürzen vi (s) (на каго-н. über A);

3. разм. (напасці, наваліцца) sich stürzen (на каго-н. auf A), hérfallen* vi (s) (на каго-н. über A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

heréinbrechen* vi (s)

1) урыва́цца

2) надыхо́дзіць;

die Nacht brach heréin надышла́ [наста́ла] ноч;

ein Sturm brach heréin узняла́ся бу́ра

3) зда́рыцца, навалі́цца (пра няшчасце, клопат і г.д.);

ein Krieg brach heréin вы́бухнула вайна́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

lósziehen* аддз.

1. vt расця́гваць, выця́гваць

2. vi (s)

1) бе́гчы, уцяка́ць

2) адпраўля́цца (куды-н.)

3) (über, gegen A) накі́нуцца, напа́сці, навалі́цца (на каго-н.); ла́яць, га́ньбіць, знеслаўля́ць (каго-н., за вочы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

уссе́сці, уссе́сціся

1. (наваліцца ўсім сваім цяжарам) sich mit dem gánzen Gewícht légen (на што-н. auf A);

2. (забрацца) stéigen* vi (s);

* на каня́ aufs Pferd stéigen*, sich aufs Pferd schwíngen*;

3. разм. (на каго-н. з патрабаваннямі) (be)drängen vt; áufgehäuft wérden; überánsprucht sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)