механі́чна прысл., механі́чны

1. фіз., тэх. mechánisch, sélbsttätig, Maschínen-, maschinéll;

механі́чна пры́вад Maschínenantrieb m -(e)s, -e;

2. (машынальны, аўтаматычны) mechánisch, automátisch, únwillkürlich;

механі́чная ру́хі mechánische [únwillkürliche] Bewégungen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

mechánisch

1. a

1) механі́чны, машы́нны

2) машына́льны

2. adv

1) механі́чна, механі́чным чы́нам

2) машына́льна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)