механі́чна прысл., механі́чны

1. фіз., тэх. mechánisch, sélbsttätig, Maschínen-, maschinéll;

механі́чна пры́вад Maschínenantrieb m -(e)s, -e;

2. (машынальны, аўтаматычны) mechánisch, automátisch, únwillkürlich;

механі́чная ру́хі mechánische [únwillkürliche] Bewégungen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)