кіпе́нне н.

1. фіз. Kóchen n -s, Síeden n -s;

даве́сці да кіпе́ння zum Kóchen bríngen*;

2. разм. (хваляванне, уздым) Áufbrausen n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Sud m -es, -e

1) кіпе́нне; ва́рка

2) булён, адва́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wállung f -, -en

1) кіпе́нне; бурле́нне, хвалява́нне (мора, нівы);

das Meer ist in ~ мо́ра хвалю́ецца

2) перан. кіпе́нне, хвалява́нне; успы́шка;

j-n in ~ bríngen* мо́цна ўсхвалява́ць каго́-н.;

in ~ geráten* расхвалява́цца;

der Zorn bráchte das Blut in ~ кроў кіпе́ла ад гне́ву

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)