куры́ць

1. ráuchen vt, vi; schmáuchen vi, quálmen vi, páffen vt (разм.);

не куры́ць!; куры́ць забараня́ецца (аб’ява) Ráuchen verbóten;

2. (здабываць перагонкай) brénnen* vt, schwélen vt;

куры́ць смалу́ Téer destillíeren;

◊

куры́ць фімія́м Wéihrauch stréuen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

chain smoke

куры́ць безупы́нна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

узаця́жку прысл. разм.:

куры́ць узаця́жку auf Lúnge ráuchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

schmökern II vi куры́ць (лю́льку)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ráuchen n -s курэ́нне;

~ verbóten! куры́ць забараня́ецца!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дазваля́цца erláubt [gestáttet] sein;

тут куры́ць не дазваля́ецца híer darf man nicht ráuchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

páffen vi разм. дымі́ць, пуска́ць дым, куры́ць, палі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Níchtraucher m -s, - некурэ́ц;

er ist ~ ён не ку́рыць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bewéihräuchern vt куры́ць фімія́м;

sich gégenseitig ~ (залі́шне) хвалі́ць адзі́н аднаго́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

закуры́ць, заку́рваць

1. (пакрыць сажай, задыміць) rúßig máchen, verräuchern vt;

2. (пачаць курыць) (sich) éine Zigarétte [Zigárre, Pféife] ánzünden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)