кра́йнасць ж.

1. (крайняя ступень чаго-н.) Extrém n -s, -e;

упада́ць у кра́йнасць ins Extrém verfállen*, etw. auf die Spítze tréiben*;

2. (цяжкае становішча) äußerste Not;

даве́сці да кра́йнасці j-n bis zum Äußersten tréiben*;

да кра́йнасці разм. äußerst, im höchsten Gráde;

у кра́йнасці разм. im äußersten [schlímmsten] Fall

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Extrém n -s, -e кра́йнасць;

ins ~ verfállen* упада́ць у кра́йнасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Äußerste sub n -n кра́йнасць;

sein ~s tun* зрабі́ць усё магчы́мае;

bis zum ~n géhen* ісці́ на кра́йнасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Máßlosigkeit f -

1) бязме́рнасць, бязме́жнасць, празме́рнасць, неўмеркава́насць

2) кра́йнасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Not f -, Nöte

1) неабхо́днасць, патрэ́ба, кра́йнасць;

aus ~ па неабхо́днасці;

zur ~ у кра́йнім вы́падку;

mit knápper ~, mit Müh' und ~ з вялі́кай ця́жкасцю, насі́лу, ледзь-ледзь

2) бе́днасць, гале́ча, няста́ча, лі́ха, бе́дства;

j-m aus der ~ hélfen* выруча́ць каго́-н. (з бяды́), дапамага́ць каму́-н. у бядзе́;

in der ~ lében жыць у няста́чы [гале́чы];

in ~ geráten* тра́піць у бяду́;

j-m séine ~ klágen папла́кацца каму́-н., раскрыва́ць каму́-н. душу́;

séine (líebe) ~ mit j-m, etw. (D) háben мець мно́га кло́пату [адны́ турбо́ты] з кім-н., чым-н.;

◊

~ lehrt béten ≅ не пры́йдзе трыво́га – не ўспо́мніш і Бо́га;

~ kennt kein Gebót бяда́ свае́ зако́ны пі́ша

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)