ко́раб м.

1. (gróßer) Korb m -(e)s, Körbe; (gróße) Scháchtel f -, -n (скрыня);

2. прысл. разм.:

ко́рабам ábstehend; steif stéhend (пра вопратку)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Kíepe f -, -n дыял. ко́раб, кош (які носяць на спіне)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Korb m -(e)s, Körbe

1) ко́ш(ык), ко́раб;

◊

éinen ~ bekómmen* атрыма́ць адмо́ву;

j-m éinen ~ gében* адмо́віць каму́-н. (пры сватанні)

2) ву́лей

3) горн. (пад’ёмная) кле́тка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)