Korb m -(e)s, Körbe

1) ко́ш(ык), ко́раб;

◊

éinen ~ bekómmen* атрыма́ць адмо́ву;

j-m éinen ~ gében* адмо́віць каму́-н. (пры сватанні)

2) ву́лей

3) горн. (пад’ёмная) кле́тка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)