ко́нна прысл. zu Pferd(e)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ríttlings adv ве́рхам, ко́нна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

horseback

[ˈhɔrsbæk]

1.

n.

1) сьпі́на, верх каня́

2) стро́мкі хрыбе́т узго́рка

2.

adv.

ко́нна, ве́рхам

to ride horseback — е́хаць ко́нна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

follow the hounds, ride to hounds

палява́ць ко́нна з саба́камі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Dúrchritt m -es, -e прае́зд вярхо́м (конна)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

berítten

1. a ко́нны

2. adv ко́нна, вярхо́м

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fórtjagen

1. vt праганя́ць

2. vi (s) паскака́ць (конна)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Áusritt m -(e)s, -e вы́езд (конна), (каро́ткая) ко́нная прагу́лка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

beréiten* II vt

1) аб’язджа́ць (каня)

2) аб’язджа́ць ко́нна (мясцовасць)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

riding

[ˈraɪdɪŋ]

1.

n.

1) язда́ f.

2) даро́жка для язды́ (ко́нна, ро́варам)

2.

adj.

які́ е́зьдзіць, падаро́жнічае

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)