кантынге́нт м.

1. (група людзей) Kontingént n -(e)s, -e;

кантынге́нт навабра́нцаў Rekrútenkontingent n;

2. эк. Quóte f -, -n;

э́кспартны кантынге́нт ву́галю Kóhlenexportquote f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

kontingentíeren vt эк. вызнача́ць кантынге́нт(ы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kontingént n -(e)s, -e

1) ча́стка, до́ля

2) склад

3) кантынге́нт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Jg. = Jahrgang

1. год выдання

2. вайск. кантынгент прызыву

3. выпуск (з вучэбнай установы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

прызыўны́ вайск. Éinberufungs-;

прызыўны́ ўзро́ст díenstpflichtiges Álter, Éinberufungsalter n -s, -; Éinberufungsjahrgang m -(e)s, -gänge, Áushebungskontingent n -(e)s, -e (кантынгент);

прызыўны́ пункт Éinberufungsstelle f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

contingent

[kənˈtɪndʒənt]

1.

adj.

непрадба́чаны

contingent expenses — непрадба́чаныя, магчы́мыя выда́ткі

contingent meeting — непрадба́чанае пасе́джаньне

2.

n.

1) кантынге́нт -у m. (во́йска, рабо́чае сі́лы)

2) пададдзе́л -у m.

3) ча́стка спа́дчыны

4) нечака́насьць f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)