Verbum

зрабі́цца

1. (стаць) wérden;

надво́р’е зрабі́лася дрэ́нным das Wétter ist schlecht gewórden;

2. зал. стан gemácht wérden, getán wérden; hérgestellt wérden, gebástelt wérden, gebáut wérden; erfüllt wérden;

рабо́та зрабі́лася die Árbeit wúrde gemácht [erfüllt]

пачасці́цца

1. (зрабіцца больш частым) sich häufen, sich wiederhólen, öfter vórkommen*;

2. (зрабіцца больш хуткім) sich beschléunigen

саслабе́ць (зрабіцца фізічна слабым) schwach [kráftlos] wérden, geschwächt [entkräftet] sein

абмяка́ць, абмя́кнуць

1. разм. durchwéichen vi, weich wérden;

2. перан. (зрабіцца вялым) schlaff [mürbe] wérden;

3. перан. (зрабіцца болей спагадлівым) weich [zúgänglicher, úmgänglicher] wérden

ацяжэ́ць

1. schwer wérden;

2. (зрабіцца вялым, нерухомым) schwer [steif, müde] wérden

самамэ́та ж. Sélbstzweck n -(e)s;

зрабі́цца самамэ́тай zum Sélbstzweck wérden

аглу́хнуць

1. (зрабіцца глухім) taub wérden, ertáuben;

2. (заглухнуць) verstúmmen vi (s)

пацяжэ́ць

1. (зрабіцца цяжкім) schwér(er) wérden;

2. (стаць вялым) schwérfällig wérden

прыніжа́цца

1. (зрабіцца меншым) níedriger [kléiner] wérden;

2. перан. (прыніжаць сябе) sich erníedrigen