злара́дна прысл. разм., злара́дны разм. гл. злацешна, злацешны

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зубаска́ліць разм. grínsen vi; wítzen vi, Wítze réißen*; féixen vi (зларадна); spótten vi (здзекавацца)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)