Verbum

fálten vt

1) скла́дваць, склада́ць, зго́ртваць;

die Hände ~ злажы́ць [скла́сці] ру́кі

2) змо́ршчваць (лоб, твар)

verspíelen vt

1) прайграва́ць, прагу́льваць

2) згубі́ць (сваё шчасце);

◊

Kopf und Krágen ~ злажы́ць галаву́

knícken

1. vt

1) надло́мваць; разло́мваць;

éinen Bógen Papíer ~ злажы́ць ліст папе́ры

2) расці́снуць, раздушы́ць (насякомае)

3) прыгнята́ць, надло́мваць (маральна);

er ist ganz gekníckt ён зусі́м прыгне́чаны;

sein Mut ist gekníckt ён упа́ў ду́хам

2. vi падгіна́цца, падло́мвацца