Verbum

wégwehen vt здзіма́ць (ветрам)

úmwehen I vt здзіма́ць; пераку́льваць, абаро́чваць (пра вецер)

ábblasen*

1. vt здзіма́ць (ветрам), здзьму́хваць (ротам)

2. vi вайск. дава́ць адбо́й (на трубе)

wégblasen* vt

1) здзіма́ць, здзьму́хваць;

er war wie wéggeblasen яго́ як ве́трам здзьму́ла

2) разве́яць (дым, успаміны)

wéhen

1. vi

1) дзьму́ць

2) развява́цца

2. vt здзіма́ць, здзьму́хваць (von D, auf A – што-н. адкуль-н., на што-н.)