зва́льваць гл. зваліць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ánhäufen vt нагрува́шчваць, зва́льваць у ку́чу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áufhäufen vt

1) зграба́ць, зва́льваць (у кучу); нагрува́шчваць

2) збіра́ць, нако́пліваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

accuse

[əˈkju:z]

v.t.

1) абвінава́чваць, вінава́ціць

to accuse a person of theft — абвінава́ціць чалаве́ка ў зладзе́йстве

2) зва́льваць віну, вінава́ціць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bring down

а) спуска́ць; зва́льваць, валі́ць; скіда́ць (ула́ду); наклада́ць ка́ру

б) прыніжа́ць

в) зьбіва́ць, падстрэ́льваць

г) зьніжа́ць, памянша́ць, спуска́ць (цану́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dump

[dʌmp]

1.

v.

1) скіда́ць у ку́чу, зва́льваць

2) выкіда́ць, адкіда́ць

2.

n.

1) зва́лка f.

garbage dump — сьме́тнік

2) запа́сы амуні́цыі; вае́нны склад

3) Sl. занядба́ны, бру́дны дом; дзіра́ f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zúschieben* vt

1) засо́ўваць (скрынку)

2) (D) зва́льваць (на каго-н.);

j-m éine Schuld ~ звалі́ць віну́ на каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úmschlagen* I

1. vt

1) надзява́ць, накі́нуць

2) абго́ртваць, абмо́тваць

3) адгіна́ць (каўнер)

4) пераго́ртваць (старонку)

5) перагружа́ць (тавар)

6) пераку́льваць, зва́льваць

2. vi (s)

1) рэ́зка мяня́цца (пра вецер і г.д.)

2) пераку́львацца, абаро́чвацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stürzen

1. vt

1) зва́льваць, пераку́льваць;

nicht ~! не кі́даць (надпіс);

j-n in Ármut ~ даве́сці каго́-н. да бе́днасці [гале́чы]

2) звярга́ць

2. vi (s)

1) ры́нуцца

2) па́даць, валі́цца;

die Préise ~ цэ́ны імклі́ва па́даюць

3. ~, sich (auf A) кі́дацца (на каго-н., на што-н.);

sich in Vergnügungen ~ аддава́цца заба́вам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)