збег м.

1. (дзеянне) Ábfließen n -s;

2. (месца, прыстасаванне) Ábfluss m -es, -flüsse, Wásserablauf m -(e)s, -läufe; Áusguss m -es, -güsse;

3. (спалучэнне) Zusámmenfall m -(e)s, Zusámmenfallen n -s, Zusámmentreffen n -s;

◊

збег акалі́чнасцяў das Zusámmentreffen [die Verknüpfung] der Úmstände

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Konjunktúr f -, -en кан’юнкту́ра, збег умо́ў [абста́він]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verkéttung f -, -en счапле́нне, счэ́пліванне;

éine ~ von Úmständen збег абста́він

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verstríckung f -, -en

1) збег абста́він

2) перан. канфлі́кт, калі́зія

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zusámmentreffen n -s, -

1) сустрэ́ча, спатка́нне

2) супадзе́нне (па часе)

3) збег (абставін і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)