заста́віць, застаўля́ць

1. (заняць плошчу) voll stellen, voll pcken (чым-н. mit D);

2. (загарадзіць) verstllen vt, versprren vt, verrmmeln vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

shut up

а) зачыня́ць, замыка́ць (дзьве́ры й во́кны)

б) informal заста́віць змо́ўкнуць

в) замкну́ць (арыштава́нага)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

versegeln vt запяча́тваць, апяча́тваць;

j-m den Mund [die Lppen] ~ заста́віць маўча́ць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

загрува́сціць

1. verstllen vt (заставіць); verrmmeln vt (забарыкадаваць); voll stpfen (запоўніць);

загрува́сціць ву́ліцу die Strße verstpfen;

2. перан. (перапоўніць) überfǘllen vt; überlden* vt;

загрува́сціць дакла́д цыта́тамі inen Vrtrag mit Zitten überlden [überfrchten]*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Trab m -(e)s;

im ~e трушко́м;

sich in ~ stzen пусці́цца трушко́м;

j-n auf ~ brngen* разм. заста́віць каго́-н. паспяша́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ufraffen

1. vt схо́пліваць, падбіра́ць

2. ~, sich

1) уско́кваць, падхо́плівацца

2) сабра́ць усе́ сі́лы;

sich zu iner Tat ~ заста́віць сябе́ зрабі́ць што-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wrten I vi (auf A) чака́ць (каго-н., чаго-н., што-н.);

auf sich (A) ~ lssen* заста́віць чака́ць сябе́;

wrte mal! пачака́й (жа)!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

blten vi

1) кроватачы́ць; крыва́віць

2) (für A) праліва́ць кроў;

j-n für etw. ~ lssen* заста́віць каго́-н. плаці́ць за што-н. (тс. перан.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gehör n -(e)s слых;

nach dem ~ на слых;

~ fnden* быць вы́слуханым;

sich (D) bei j-m ~ verschffen заста́віць каго́-н. вы́слухаць сябе́;

j-m ~ schnken добразычлі́ва вы́слухаць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

brngen* vt

1) прыно́сіць, прыво́зіць, прыво́дзіць; адно́сіць, адво́зіць, адво́дзіць, дастаўля́ць;

j-n nach Huse ~ даста́віць каго́-н. дадо́му;

etw. an den Mann ~ збыва́ць што-н. (тавар) з рук;

Glück ~ прыно́сіць шча́сце;

Frude ~ дастаўля́ць ра́дасць;

Gefhr ~ вы́клікаць небяспе́ку

2) (um A) пазбаўля́ць (каго-н., чаго-н.);

j-n ums Lben ~ пазба́віць каго́-н. жыцця́

3) прыве́сці (у які-н. стан), заста́віць (зрабіць што-н.);

j-n in ufregung ~ (рас)хвалява́ць каго́-н.;

j-n zum Schwigen ~ заста́віць каго́-н. замаўча́ць;

j-n zur Vernnft ~ абразу́міць, прыве́сці каго́-н. да ро́зуму

4):

es zu etw. (D) ~ дасягну́ць пэўнага стано́вішча, вы́біцца ў лю́дзі;

etw. über sich ~ рашы́цца на што-н.;

dahn ~ , dass… прыво́дзіць да таго́, што…

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)