засадзі́ць

1. ánpflanzen vt, bepflánzen vt (чым-н. mit D);

2. (усадзіць, убіць) hinéintreiben* vt, hinéinschlagen* vt;

засадзі́ць стрэ́мку ў па́лец sich (D) éinen Splítter in den Fínger éinreißen*;

3. (за работу і г. д.) an die Árbeit sétzen, j-n árbeiten lássen*;

4. разм. (куды-н.):

засадзі́ць у турму́ ins Gefängnis stécken; éinsperren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

bepflánzen vt (mit D) засадзі́ць, абсадзі́ць (раслінамі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áufbrummen

1. vi забурча́ць; зараўці́

2. vt разм.:

j-m eins ~ усы́паць каму́-н.;

j-m éine Gefängnisstrafe ~ засадзі́ць каго́-н. у турму́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)