Verbum

áufklettern vi (s) зала́зіць, ускара́сквацца

erkléttern, erklímmen* vt зала́зіць, узбіра́цца, ускара́сквацца

éinsteigen* vi (s) увахо́дзіць, зала́зіць, садзі́цца (у вагон)

hináufklettern, hináufklimmen vi (s) ле́зці наве́рх, кара́скацца ўго́ру, зала́зіць

áufsteigen* vi (s)

1) падыма́цца, зала́зіць;

ein Gedánke stieg in mir auf у мяне́ зарадзі́лася ду́мка

2) узлята́ць (пра самалёт)

3) атрыма́ць павышэ́нне

4) усхо́дзіць (пра сонца)

schéren II (präs schert і schiert)

1. vt vimp турбава́ць, непако́іць;

das schert mich nicht im Geríngsten гэ́та мяне́ ніко́лькі не турбу́е

2. ~, sich

1) (um A) турбава́цца, непако́іцца

2) разм. выбіра́цца;

scher dich fort [hináus] выбіра́йся!, ідзі́ прэч!;

sich ins Bett ~ разм. зала́зіць у пасце́ль