дубо́вы

1. éichen, Éichen-; aus Éichenholz;

дубо́вы гай Éichenwäldchen n -s, -; Éichenhain m -s, -e;

2. перан., разм. klótzig; schwérfällig, schwer [lángsam] von Begríff (незразумелы);

дубо́вы стыль hölzerner Stil;

дубо́вая галава́ разм., лаянк Hólzkopf m -es, -köpfe

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

éichen I a дубо́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Éichenholz n -es дубо́вы лес (матэрыял)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

oaken

[ˈoʊkən]

adj.

дубо́вы

the old oaken bucket — старо́е дубо́вае вядро́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

oak

[oʊk]

1.

n.

дуб -а m. (дрэ́ва) дуб, -у m. (драўні́на)

2.

adj.

дубо́вы

oak leaves — дубо́выя лісты

an oak table — дубо́вы стол

an oak grove — дубро́ва f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

гай м. Gehölz n -(e)s, -e; Hain m -(e)s, -e; Wäldchen n -s, - (лясок);

дубо́вы гай Éichenhain m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)