дрыго́ткі

1. (які дрыжыць) zítternd, bébend, vibríerend [vi-]; schwíngend (пры калыханні);

2. (мігатлівы, трапяткі) flímmernd, fláckernd (пра святло, агонь)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

shaky

[ˈʃeɪki]

adj.

1) дрыго́ткі

a shaky voice — дрыго́ткі го́лас

2) нямо́цны, хісткі

3) няпэ́ўны, ненадзе́йны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zítterhaft, zítterig a дрыго́ткі, які́ кало́ціцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

doddering

[ˈdɑ:dərɪŋ]

adj.

хі́сткі; дрыго́ткі; які́ трасе́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

shivery

[ˈʃɪvəri]

adj.

1) дрыго́ткі

2) сьцюдзёны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

atremble

[əˈtrembəl]

1.

adj.

дрыго́ткі

2.

adv.

дрыжучы́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

aguish

[ˈeɪgjuɪʃ]

adj.

1) маляры́йны

2) ліхама́нкавы

3) дрыго́ткі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tremulous

[ˈtremjələs]

adj.

1) дрыго́ткі, хі́сткі

2) палахлі́вы; спало́ханы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wábbelig a

1) мя́ккі, ры́хлы, дру́злы

2) хі́сткі, дрыго́ткі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

záppelig a

1) трапяткі́, дрыго́ткі, які́ бо́ўтаецца

2) крутля́вы, непасе́длівы; нецярплі́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)