да́цца

1. (дазволіць зрабіць з сабой што-н.) sich… lássen*;

да́цца ашука́ць сябе́ sich betrügen lássen*;

2. (лёгка, цяжка засвойваць) léicht fállen*, schwer fállen*;

3. разм. (стукнуцца) sich stóßen* (аб што-н. an, gégen A);

да́цца галаво́й аб што-н. sich (D) den Kopf an etw. (A) ánstoßen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дава́цца гл. дацца

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кры́ўда ж. Beléidigung f -, -en; Kränkung f -, -en, Beschímpfung f -, -en (грубая абраза); Únrecht n -s;

зрабі́ць кры́ўду каму-н. j-n beléidigen;

◊

не ў кры́ўду хай бу́дзе ска́зана ≅ nichts für úngut; mit Verláub;

не да́цца ў кры́ўду sich nicht beléidigen [kränken] lássen*;

быць у кры́ўдзе на каго-н. Ánstoß néhmen* (на каго-н. an D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)