дапуска́цца

1. (мець дазвол рабіць што-н.) Zútritt háben (zu D); Zúgang háben (zu D - да сакрэтных дакументаў і пад.);

2. (дазваляцца) zúgelassen* [gestáttet, erláubt] wérden; genéhmigt wérden (афіц..)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

keep the wolf from the door

не дапуска́цца да го́ладу ці жабра́цтва

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)