Verbum

dazútun* vt прыбаўля́ць, дабаўля́ць

ergänzen vt дапаўня́ць, дабаўля́ць, дадава́ць

hinzúfügen vt дабаўля́ць, дадава́ць, дапаўня́ць

náchlegen vt падкла́дваць, дабаўля́ць, прыбаўля́ць

béisetzen vt

1) пахава́ць

2) дабаўля́ць, дадава́ць

dazu=

аддзял. дзеясл. прыстаўка, указвае на дабаўленне, далучэнне: dazúgeben* дабаўля́ць, дадава́ць

zúschießen*

1. vi (s) (auf A) кі́нуцца (стрымгалоў) (да каго-н.,чаго-н.)

2. vt дабаўля́ць (грошы); прыбаўля́ць;

j-m éinen wütenden Blick ~ кі́нуць на каго́-н. лю́ты по́зірк

náchtun*

1. vt

1) дабаўля́ць

2) (D) перайма́ць, імітава́ць;

kéiner kann es ihm ~ ніхто́ не мо́жа параўна́цца з ім у гэ́тым

2. vi (j-m in D) перайма́ць (каго-н. у чым-н.)

náchgeben*

1. vt дадава́ць, дабаўля́ць

2. vi

1) паддава́цца;

der Bóden gibt nach грунт ідзе́ з-пад ног

2) слабе́ць

3) (j-m in D) уступа́ць (каму-н. у чым-н.), саступа́ць; ісці́ на ўсту́пкі (каму-н.), пагаджа́цца (з кім-н., з чым-н.);

éiner Éinsicht ~ абразу́міцца, прыйсці́ да ро́зуму, аду́мацца