вы́слухаць

1. nhören vt (каго-н, што-н.); entggennehmen* vt (прамову, паведамленне);

2. мед. bhorchen vt, uskulteren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

lend one’s ear

вы́слухаць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hear out

вы́слухаць да канца́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Gehör n -(e)s слых;

nach dem ~ на слых;

~ fnden* быць вы́слуханым;

sich (D) bei j-m ~ verschffen заста́віць каго́-н. вы́слухаць сябе́;

j-m ~ schnken добразычлі́ва вы́слухаць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

праслу́хаць

1. (выслухаць) nhören vt, hören vt;

праслу́хаць курс ле́кцый inen Vrlesungszyklus hören

2. мед. bhorchen vt;

праслу́хаць лёгкія мед. die Lngen bhorchen;

3. (не пачуць) überhö́ren vt, sich (D) etw. (A) entghen lssen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

schlcken vt глыта́ць, праглыну́ць; каўтну́ць;

er hat viel ~ müssen яму́ прыйшло́ся мно́га праглыну́ць (выслухаць);

er schlckte an sinem Schmerz ён намага́ўся перамагчы́ боль

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verwis I m -es, -e заўва́га, вымо́ва;

j-m inen ~ ertilen [gben*] аб’яві́ць [зрабі́ць] каму́-н. вымо́ву [заўва́гу];

inen ~ instecken разм. вы́слухаць заўва́гу;

inen ~ lösen [tlgen] зняць вымо́ву [заўва́гу]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nhören vt вы́слухаць;

sich (D) etw. ~ праслу́хаць (што-н.);

das hört sich gut [schlecht] an гэ́та (не)прые́мна слу́хаць;

man hört ihm an, dass… па яго́ го́ласу чува́ць, што…

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

lihen* vt

1) (D) пазыча́ць (што-н. каму-н.)

2) (von D) пазыча́ць (у каго-н.)

3):

j-m sinen Bistand ~ прыйсці́ каму́-н. на дапамо́гу;

j-m sein Ohr ~ вы́слухаць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verlihen* vt (D)

1) пазыча́ць, дава́ць у доўг [напрака́т];

sein Ohr j-m ~ вы́слухаць каго́-н.

2) надава́ць (бляск, сілу і г.д. чаму-н.);

inem Gednken usdruck ~ вы́казаць ду́мку

3) узнагаро́джваць (ордэнам каго-н.), прысво́йваць (званне каму-н.); прысуджа́ць (прэмію каму-н.);

ihm wrde ein rden verlehen яго́ ўзнагаро́дзілі о́рдэнам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)