вы́слаць

1. (адправіць) ábschicken vt, ábsenden* vt; voráussenden* vt, vórschicken vt (загадзя);

2. (адміністрацыйна выдаліць) áusweisen* vt; verschícken vt, verbánnen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

высыла́ць гл. выслаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

verbánnen vt вы́слаць, адпраўля́ць у выгна́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verbánnung f -, -en вы́сылка, выгна́нне;

j-n in ~ schícken сасла́ць, вы́слаць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дылёўка ж., ды́ля ж. Bóhle f -, -n;

прагні́лая дылёўка mórsche Bóhle;

вы́слаць мост дылёўкай éine Brücke mit Bóhlen belégen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Schub II m -(e)s, Schübe па́ртыя, гру́па (часцей: арыштаваных, палонных);

auf den ~ bríngen* вы́слаць эта́пам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дасла́ць​I

1. (выслаць недасланае) náchschicken vt, náchsenden* vt;

2. (падаць у пэўнае месца) schícken vt;

3. разм. (паслаць для перадачы каму-н.) schícken vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

dispatch

[dɪˈspætʃ]

1.

v.t.

1) высыла́ць, адсыла́ць, пасыла́ць

to dispatch a telegram — вы́слаць тэлегра́му

2) ху́тка зрабі́ць

to dispatch one’s lunch — ху́тка папалу́днаваць

3) зако́нчыць, забі́ць

4) адпра́віць, пазбы́цца каго́-чаго́

2.

n.

1) вы́сылка, адпра́ўка f.

2) дыпляматы́чная дэпэ́ша, паведамле́ньне

3) спра́ўнасьць

4) аге́нцтва для даста́ўкі тава́ру

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wéisen*

1. vt пака́зваць;

j-n zur Rúhe ~ закліка́ць каго́-н. да пара́дку, патрабава́ць ад каго́-н. захава́ць цішыню́;

j-m die Tür ~ вы́гнаць каго́-н. за дзве́ры

2) (an A) адсыла́ць, накірава́ць (каго-н., што-н. да каго-н.);

aus dem Lánde ~ вы́слаць з краі́ны

2. vi (auf A) зазнача́ць (каму-н. на што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)