вы́рвацца
1. sich lósreißen* аддз..; sich befréien (вызваліцца); entschlüpfen vi (s) (выслізнуць, уцячы);
вы́рвацца напе́рад éinen Vórsprung gewínnen* (тс. перан.);
2. перан. (пра пачуцці, словы і г. д.) entschlüpfen vi (s), entfáhren* vi (s);
у мяне́ вы́рвалася сло́ва mir ist ein Wort entschlüpft [heráusgerutscht];
стогн вы́рваўся з яго́ грудзе́й ein Séufzer entráng sich séiner Brust; er tat éinen tíefen Séufzer
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
dúrchfechten*
~, sich ~ прабі́цца; вы́рвацца (з акружэння)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
entfáhren* vi (s) (D) вы́скачыць, вы́рвацца (пра слова)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
entschlüpfen vi (s) вы́слізнуць, вы́рвацца; сарва́цца (пра словы)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Trétmühle f:
aus der ~ heráuswollen* аддз. разм. хаце́ць вы́рвацца са штодзённай мітусні́ [з уці́ску]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
entréißen*
1. vt высок. (D) вырыва́ць, выхо́пліваць (у каго-н.);
j-n dem Tod(e) ~ вы́рваць каго́-н. у сме́рці
2. ~, sich вы́рвацца;
sich den Ármen ~ вы́рвацца з абды́мкаў
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
vórstoßen*
1. vt пхаць упе́рад
2. vi (s) атакава́ць, наступа́ць, прасо́ўвацца
2) спарт. вы́рвацца напе́рад
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
entríngen*
1. vt (D) вырыва́ць (у каго-н.)
2. ~, sich (D) вы́рвацца (у каго-н. з чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
гнёт м.
1. (прыгнёт) Bedrückung f -, Unterdrückung f -; Joch n -(e)s, -e (іга);
вы́рвацца з-пад гнёту das Joch ábschütteln;
2. (груз, прэс) Présse f -, -n, Druck m -(e)s, Drücke
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
акружэ́нне н.
1. вайск. (дзеянне) Umríngen n -s; Umzíngelung f -; Éinkreisung f -, Éinkesselung f -;
тра́піць у акружэ́нне in éinen Késsel geráten*;
вы́рвацца з акружэ́ння aus dem Késsel áusbrechen*;
2. (абставіны, асяроддзе, атачэнне) Umgébung f -, Úmwelt f -; Milieu [mi´ljø:] n -s, -s;
у акружэ́нні (каго-н.) umgében [umríngt] von (D), in Begléitung von (D)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)