Verbum

вы́ліць

1. (ваду і г. д.) áusgießen* vt; áusschütten vt;

2. тэх. (з металу і г. д.) gíeßen* vt

выліва́ць гл. выліць

лі́нуць

1. (выліць вадкасць) áusgießen* vt, áusschütten vt;

2. (пацячы) strömen vi (h, s)

спаражні́ць, спаражня́ць

1. leer máchen, (ent)léeren vt; áusgießen* vt (выліць);

2. (страўнік) entléeren vt

душа́ ж.

1. Séele f -, -n;

добрая душа́ éine gúte Séele;

высакаро́дная душа́ ein édler Charákter [kɑ-];

2. гіст. (прыгонны селянін) Léibeigene (sub) m -n, -n;

на душу́ насе́льніцтва pro Kopf der Bevölkerung;

вытво́рчасць на душу́ насе́льніцтва эк. Pro-Kopf-Produktión f -;

◊

душа́-чалаве́к éine Séele von éinem Ménschen, ein séelen(s)guter Ménsch;

у яго́ душа́ наро́схрыст [шчы́рая душа́] er ist ein óffenherziger Mensch; er hat [trägt] das Herz auf der Zúnge;

душа́ ў пя́тках апыну́лася es wurde mir Angst und Bánge; der Schrécken ist mir in die Knóchen gefáhren; das Herz ist mir in die Hóse(n) gefállen (разм.);

у мяне́ душа́ не ляжы́ць да яго́ er ist mir nicht sympáthisch; ich habe nichts für ihn übrig;

у мяне́ да гэ́тага душа́ не ляжы́ць das liegt mir nicht;

жыць душа́ ў душу́ ein Herz und éine Séele sein;

адве́сці душу́ sich (D) das Herz erléichtern;

душа́ апа́ла das Herz fiel ihm in die Hóse(n);

ко́лькі душа́ жада́е nach Hérzenslust;

вы́ліць каму-н душу́ j-m sein Herz áusschütten;

ра́давацца ўсёй душо́й sich hérzlich fréuen;

душо́й і це́лам mit Leib und Séele;

крыві́ць душо́й sich verstéllen; héucheln vi, lügen* vi, gégen sein Gewíssen hándeln;

зале́зці ў душу́ каму-н. j-m zu náhe tréten*; j-m índiskrete Frágen stéllen; j-m auf die Pélle rücken (разм.);

у глыбіні́ душы́ im Grúnde des Hérzens;

да глыбіні́ душы́ bis ins ínnerste;

лёгка [ця́жка] на душы́ leicht (schwer) zu Múte;

як Бог на душу́ пало́жыць wie es éinem geráde éinfällt;

стая́ць над душо́й у каго-н. j-m kéine Rúhe lássen*; j-n (A) mit Bítten [Fórderungen] bestürmen;

гэ́та мне па душы́ das ist (ganz) nach méinem Hérzen [Geschmáck];

спява́ць [ігра́ць] з душо́й mit Gefühl síngen* [spíelen]