вы́гаварыць, выгаво́рваць

1. (вымавіць, выразіць) ussprechen* vt; usdrücken vt, äußern vt;

2. (прабраць, выказаць прэтэнзію – каму-н - D) verwisen vt;

вы́гаварыць што-н у твар j-m ins Gescht sgen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адбры́ць разм. (рэзка выгаварыць) etw. ganz dirkt [nverblümt] sagen; sine Minung sagen; kein Blatt vor den Mund nehmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)