варагава́ць (з кім-н.) mit j-m verféindet sein; mit j-m auf dem Kríegsfuß stehen*;

варагава́ць памі́ж сабо́й sich einánder beféinden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

féhden vi уст. варагава́ць, быць во́рагамі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

beféinden vt варагава́ць (з кім-н.), адчува́ць варо́жасць (да каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

feud

I [fju:d]

1.

n.

1) варо́жасьць (до́ўгая сьмяро́тная)

2) сва́рка f.; няспы́нныя нелады́, змага́ньне

2.

v.i.

сьмяро́тна варагава́ць

II [fju:d]

n.

лен -у m., фэўда́льнае ўлада́ньне, фэўда́льны маёнтак

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Féhde f -, -en варо́жасць; спрэ́чка, зва́дка;

mit j-m in ~ líegen* варагава́ць з кім-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hádern vi высок. спрача́цца, свары́цца, варагава́ць;

mit dem Schícksal ~ нарака́ць на лёс;

mit sich ~ быць не ў лада́х [не ла́дзіць] з са́бой

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)