вало́данне н.

1. (уладанне) Besítz m -es;

перада́ць у вало́данне in Besítz übergében*; überéignen vt;

2. эк. (уласнасць) Besítzung f -, -en; Besítztum n -s, -tümer;

3. (уменне) Behérrschung f -;

вало́данне белару́скай мо́вай die Behérrschung der belarússischen Spráche

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Sélbstbeherrschung f - вало́данне сабо́ю, самавало́данне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Mítbesitz m -es суме́снае вало́данне, саўлада́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Behérrschung f -

1) вало́данне; панава́нне

2) вы́трымка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Geläufigkeit f - бе́гласць; лёгкасць;

~ im Spréchen свабо́днае вало́данне мо́вай

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Besítzung f -, -en

1) вало́данне, улада́нне

2) маёнтак, (зяме́льнае) улада́нне; кало́нія

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Éinsetzung f -, -en

1) уста́ўка

2) прызначэ́нне (на пасаду)

3) уво́д (у дзеянне; валоданне)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

mítunternehmen* vt

1) уступа́ць у суме́снае вало́данне

2) суме́сна прыня́ць [узя́ць] на сябе́ (што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Besítz m -es

1) улада́нне; маёнтак

2) маёмасць;

etw. in ~ néhmen* авало́дваць чым-н.;

den ~ ergréifen* уступі́ць у вало́данне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

híngeben*

1. vt аддава́ць; перадава́ць у вало́данне; уступа́ць; ахвярава́ць

2. ~, sich аддава́цца, прысвяці́ць сябе́;

sich der Hóffnung ~ суцяша́ць сябе́ надзе́яй, спадзява́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)