брусо́к м.

1. спец. (для вастрэння) Schléifstein m -(e)s, -e; Sénsenstein m, Wétzstein m (касы);

2. гл. брус 1

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

whetstone

[ˈhwetstoʊn]

n.

тачы́ла n., асяло́к, брусо́к -ка́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ingot

[ˈɪŋgət]

n.

зьлі́так -ка, брусо́к -ка́ m. (зо́лата)

ingot steel — лі́тая сталь

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

масні́ца ж., масні́чына ж. Díelenbrett n -(e)s, -er, Fúßbodenbrett n; Bóhle f -, -n (брусок)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тачы́льны спец. Schléif -, Wétz-;

тачы́льны брусо́к [ка́мень] Schléifstein m -(e)s, -e;

тачы́льны стано́к Schléifmaschine f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вастры́льны тэх. Schleif -, Wetz-;

вастры́льны брусо́к [ка́мень] Schléifstein m -(e)s, -e;

вастры́льны варшта́т Schléifmaschine f -, -n;

вастры́льны рэ́мень Stréichriemen m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

брус м.

1. Bálken m -s, -, Stab m -(e)s, Stäbe, Träger m -s, -, Bóhle f -, -n;

2. (асялок, брусок) Schléifstein m -(e)s, -e)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

brick

[brɪk]

1.

n., pl. bricks or coll. brick

1) цэ́гла f.; цаглі́на f.

2) брусо́к -ка́ m.

3) informal маладзе́ц, малайца́ m., малайчы́на -ы m.

2.

adj.

цагля́ны, цаге́льны

3.

v.t.

мурава́ць з цэ́глы, масьці́ць, брукава́ць цэ́глай

•

- brick in

- brick up

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

рэ́йка ж.

1. чыг. Schíene f -, -n, Eisenbahnschiene f;

рэ́йкі мн. (пакладзеныя) Schíenenstrang m -(e)s, -stränge, Gleis n -es, -e;

◊

паста́віць на рэ́йкі in (die) Báhnen léiten;

паста́віць экано́міку на мі́рныя рэ́йкі die Wírtschaft auf Fríedensproduktion [auf den Fríedensbedarf] úmstellen;

2. (вузкая дошка або брусок) Léiste f -, -n, Látte f -, -n, Stánge f -, -n; геад. Mésslatte f; спарт. Sprúnglatte;

збіць рэ́йку (die Látte) réißen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

bar

I [bɑ:r]

n.

1) брусо́к -ка́ m., зьлі́так -ку m., плі́тка f., кава́лак -ка m.

a bar of iron — брусо́к жале́за

a bar of gold — зьлі́так зо́лата

a bar of chocolate — плі́тка шакаля́ду

a bar of soap — кава́лак мы́ла

2) жэ́рдка f.; кол, кала́ m.; шта́ба, за́саўка, зава́ла, запру́да f.

3)

а) перашко́да f.

б) нано́с пяску́, меліна́ пры ву́сьці ракі́

4) паласа́ сьвятла́ або́ ко́леру

5) Mus. та́ктавая ры́са; такт -а m.

6) бар -у m

7)

а) адвака́цкая прафэ́сія

б) адвака́ты, пра́ўнікі

в) ме́сца ў судзе́ для адвака́та або́ абвінава́чанага

8) суд -у m.

9) Law спыне́ньне судо́вага працэ́су

II [bɑ:r]

1.

barred, barring, – v.t.

1) засо́ўваць; заклада́ць шта́бай, жэ́рдкай

2) зачыня́ць (-ца)

3) спыня́ць, перашкаджа́ць, загараджа́ць

4) забараня́ць

to bar from — не дапушча́ць да каго́-чаго́

5) пазнача́ць каляро́вымі пало́скамі

2.

prep.

за вы́няткам, апрача́

bar one — за вы́няткам аднаго́

bar none — бяз вы́нятку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)