асаве́ць разм.

1. (хіліцца да сну) ánfangen* vor sich hínzudösen;

2. (атупець – пра погляд) stumpf wérden, ábstumpfen vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

асалаве́ць гл. асавець

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)