а́рфа ж.

1. муз. Hárfe f -, -n;

◊

эо́лава а́рфа Äolsharfe, Wíndharfe f;

2. с.-г. Kórnschwinge f -, -n, Getréideschwinge f; Wórfelmaschine f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Kórnschwinge f -, -n с.-г. а́рфа, ве́ялка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

harp

[hɑ:rp]

1.

n.

а́рфа f.

2.

v.t.

ігра́ць на а́рфе

•

- harp upon

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Hárfe f -, -n а́рфа;

die ~ schlágen* граць на а́рфе

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)