апрана́ць

1. гл. апрануць;

2. (насіць вопратку) ánziehen* vt, trágen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

éinkleiden vt

1) адзява́ць, апрана́ць, абмундзіро́ўваць

2) выка́зваць (думку)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánkleiden

1. vt апрана́ць

2. vi і ~, sich апрана́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

garment

[ˈgɑ:rmənt]

1.

n.

1) адзе́жына f.

2) по́крыва n.

2.

v.t.

адзява́ць, апрана́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

invest

[ɪnˈvest]

v.t.

1) уклада́ць (капіта́л), інвэстава́ць

2) пакрыва́ць, апрана́ць, ахіна́ць, аху́тваць

3) (with) надзяля́ць ула́дай, паўнамо́цтвамі, пра́вам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

überziehen* I

1. vi (s) пераязджа́ць, перабіра́цца

2. vt апрана́ць (што-н. наверх чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

прыбіра́ць

1. (прыгожа апранаць) (schön) kléiden vt, (áus)schmücken vt, heráusputzen vt;

2. (упрыгожваць) (áus)schmücken vt, verzíeren vt; dekoríeren vt (дэкарыраваць);

3. (рабіць прыборку) áufräumen vt, in Órdnung bríngen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

garb

[gɑ:rb]

1.

n.

адзе́ньне n., во́пратка f.; убо́р -у m.

military or priestly garb — вае́ннае або́ сьвята́рскае адзе́ньне

peasant garb — сяля́нская во́пратка

2.

v.t.

адзява́ць, апрана́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

clothe

[kloʊð]

1.

v.t. clothed or clad

1) апрана́ць, адзява́ць

2) выка́зваць, выяўля́ць

Her ideas are clothed in simple words — Яна́ вы́казала свае́ ду́мкі про́стымі сло́вамі

2.

v.i.

апрана́цца, адзява́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ántun* vt

1) надзява́ць; апрана́ць

2) учыня́ць, рабі́ць;

j-m etw. ~ рабі́ць каму́-н. лі́ха;

j-m Éhre ~ ака́зваць го́нар каму́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)