адсто́йваць гл. адстаяць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

defend

[dɪˈfend]

v.

1) ахо́ўваць, барані́ць

to defend oneself — барані́цца

2) адсто́йваць, дзе́яць у падтры́мку

3) Law

а) абараня́ць (у су́дзе)

б) запярэ́чваць абвінава́чаньням

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

vindicate

[ˈvɪndɪkeɪt]

v.t.

1) апра́ўдваць

2) адсто́йваць, абараня́ць

The heir vindicated his claim to the fortune — Спадкае́мец адстая́ў сваё пра́ва на нале́жнае яму́ бага́цьце

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

beháupten

1. vt

1) сцвярджа́ць

2) адсто́йваць; утры́мліваць

2. ~, sich замацо́ўвацца; браць сваё; трыма́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

plädíeren vi гавары́ць прамо́ву (перад судом); перан. адсто́йваць [абараня́ць] яко́е-н. вучэ́нне, выступа́ць (за што-н. – für A)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

befürworten vt хада́йнічаць (за каго-н, што-н.); заступа́цца; абараня́ць; адсто́йваць;

j-s Gesúch ~ падтрыма́ць чыю́-н. про́сьбу [зая́ву]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

eréifern, sich (über A) увайсці́ ў аза́рт, гарачы́цца, браць да галавы́; злава́ць;

sich für séine Méinung ~ го́рача адсто́йваць сваю́ ду́мку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

advocate

[ˈædvəkət]

1.

n.

1) адвака́т -а m.

2) засту́пнік -а m., засту́пніца f.

3) прыхі́льнік -а; абаро́нца -ы m., абаро́ньніца f.

an advocate of independence — абаро́нца незале́жнасьці

2. [ˈædvəkeɪt]

v.t.

1) абараня́ць, падтры́мваць, адсто́йваць

2) прапагандава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

klären

1. vt

1) высвятля́ць, выраша́ць

2) тэх. ачышча́ць, адсто́йваць (вадкасць)

3) расчышча́ць (лес)

2. ~, sich

1) праясня́цца (пра надвор’е)

2) высвятля́цца

3) ачышча́цца, адсто́йвацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verwénden*

1. vt

1) ужыва́ць, скарыста́ць, прымяня́ць, тра́ціць;

etw. zu séinem Nútzen ~ скарыста́ць што-н. на сваю́ кары́сць;

viel Fleiß auf éine Árbeit ~ прыкла́сці мно́га намага́нняў у рабо́це

2) адво́дзіць (убок вочы);

er verwándte kéinen Blick [kein Áuge] vom Kind ён не спуска́ў вачэ́й з дзіця́ці

2. ~, sich (bei j-m für A) хада́йнічаць (перад кім-н. за каго-н., што-н.), прасі́ць (каго-н., за каго-н.), заступа́цца;

sich für éinen Vórschlag ~ адсто́йваць [абараня́ць] яку́ю-н. прапано́ву

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)