Verbum

úmklappen vt адкі́дваць (сядзенне)

schlénkern vt, vi

1) адкі́дваць, скіда́ць (туфель з нагі і г.д.)

2) разма́хваць (рукамі), матля́ць (нагамі)

wégziehen*

1. vt адця́гваць (фіранку); адкі́дваць (вуаль)

2. vi (s)

1) ад’язджа́ць

2) адлята́ць (пра птушак)

wégwerfen*

1. vt выкі́дваць, адкі́дваць;

das Lében ~ ско́нчыць жыццё самагу́бствам; марнава́ць жыццё

2. ~, sich уніжа́цца, прыніжа́ць сваю го́днасць

kláppen II vt:

in die Höhe ~ адкрыва́ць, падыма́ць, адкі́дваць (накрыўку, каўнер і г.д.);

◊

der Dieb wúrde gekláppt зло́дзея схапі́лі