unification

[,ju:nɪfɪˈkeɪʃən]

n.

1) аб’ядна́ньне n.

2) зьвядзе́ньне да адзі́нае фо́рмы, сыстэ́мы; уніфіка́цыя f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

з’ядна́цца, з’ядно́ўвацца (утварыць адзінае цэлае) sich zusámmenschließen, sich veréinigen; sich scháren (вакол чаго-н. um A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зве́сці

1. (зверху ўніз) herábführen vt (у напрамку да таго, хто гаворыць); hinábführen vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць);

2. (адвесці на другое месца) ábführen vt; wégführen vt;

3. (дапамагчы сустрэцца) zusámmenführen vt;

4. (сабраць у адно месца) zusámmenführen vt, zusámmenbringen* vt;

5. (скласці ў адзінае цэлае) veréinigen vt; zusámmenfassen vt;

6. (знішчыць) áusmerzen vt; áusrotten vt; vertílgen vt;

7. (абмежаваць, скараціць) reduzíeren vt, beschränken vt; zurückführen vt (да чаго-н. auf A);

8. (збіць з правільнага жыццёвага шляху) verléiten vt, verführen vt, vom ríchtigen Weg ábbringen*;

зве́сці бро́вы die Bráuen zusámmenziehen*;

◊

зве́сці канцы́ з канца́мі разм. (finanziéll) (mit Müh und Not) über die Rúnden kómmen*;

зве́сці раху́нкі з кім-н. mit j-m ábrechnen;

зве́сці ў магі́лу [труну́, на той свет, у зямлю́] ins Grab [unter die Érde] bríngen*;

зве́сці на нішто́ [да нуля́] zuníchte máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)