абвя́зваць гл. абвязаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

bestrícken vt

1) заблы́тваць, ублы́тваць; абвя́зваць

2) ва́біць, зачаро́ўваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úmbinden* vt абвя́зваць, завя́зваць (хустку);

éine Krawátte ~ надзе́ць га́льштук

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schlíngen* I

1. vt абвя́зваць; абвіва́ць; абхапі́ць;

sie schlang die Árme um séinen Hals яна́ абвіла́ рука́мі яго́ шы́ю

2. ~, sich ві́цца, абвіва́цца (аб раслінах)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)