Verbum

абабіва́ць, абабі́ць

1. bezíehen* (мэблю); tapezíeren vt (шпалерамі); beschlágen* vt (дзверы); áusschlagen* (унутры, усярэдзіне);

абабіва́ць до́шкамі mit Bréttern verschlágen* [verkléiden, vertäfeln, verschálen];

2. (абтрасаць, абстрэльваць) ábschütteln vt; ábstreifen vt, ábklopfen vt; herúnterschlagen* vt (збіваць);

3. гл. абіваць

абіва́ць гл. абабіваць, абабіць;

◊

абіва́ць паро́гі ў каго-н. j-m die Tür éinrennen*, j-m mit Bítten bestürmen [belästigen]

абшыва́ць

1. (чым-н.) éinfassen vt; (éin)säumen vt; umsäumen vt; umnähen vt;

2. (абабіць паверхню) verkléiden vt, bespánnen vt (тканінай); verschálen vt;

абшыва́ць до́шкамі mit Bréttern verschálen [verkléiden];

3. кравец. (пашыць усё неабходнае для каго-н.) Kléidung für j-n nähen;

яна́ сама́ абшыва́е сваі́х дзяце́й sie näht sel-bst für íhre Kínder