напуска́ць, напусці́ць
1. (in gróßer Menge) (her)éinlassen* vt;
напуска́ць вады́ ў ва́нну ein Bád éinlassen*;
2. (нацкаваць) (áuf)hétzen vt, lóslassen* аддз. vt (на каго-н. auf A);
3. разм.:
напуска́ць на сябе́ ва́жны вы́гляд sich wíchtig máchen;
напуска́ць стра́ху (на каго-н.) j-m Angst [éinen Schreck] éinjagen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
bogy
I [ˈboʊgi]
n., pl. -gies
1) дамаві́к -а́ m., нячы́стая сі́ла
2) пу́дзіла n.; не́хта, каго́ ўсе бая́цца, граза́ f.
II [ˈboʊgi]
n., pl. -gies
1) вазо́к -ка́ m.
2) двухво́севыя паво́зкі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
alongside
[əˈlɔŋsaɪd]
1.
adv.
збо́ку, ка́ля бо́ку; бок у бок, по́бач, плячо́ ў плячо́
alongside of — по́бач
2.
prep.
ту́т жа, ка́ля каго́-чаго́
Park alongside of curb — Паста́ў а́ўта ка́ля бардзю́ра
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
спатка́ць begégnen* vi (s) (каго-н. D), tréffen* vt; stóßen* vi (s) (што-н. auf A) (натыкнуцца); fínden* vt, entdécken vt (знайсці)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
уну́рыцца
1. (панурыцца) den Kopf hängen lássen*;
2. (пільна, не зводзячы вачэй, глядзець на каго-н., што-н.) ánstarren vt, fixíeren vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
утаро́піць (вочы, позірк на каго-н., што-н.) den (bewégungslosen, stárren) Blick auf etw., auf j-n ríchten; etw.j-n ánstarren
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
зале́чваць héilen vt;
зале́чваць ра́ны die Wúnden héilen;
зале́чваць каго-н да сме́рці разм. j-n durch fálsche Behándlung ins Jénseits befördern
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
замяша́ць
1. (падрыхтаваць) knéten vt, éinrühren vt;
2. (уцягнуць каго-н. у што-н.) (in éine Sáche) verwíckeln vt [verstrí cken vt]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
запе́рці
1. (дзверы, скрынку і пад.) (zú)schlíeßen* vt, zúsperren vt, verspérren vt, verschlíeßen* vt;
2. (каго-н.) éinschließen* vt, éinsperren vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
заразі́цца
1. sich ánstecken (у каго-н. bei D, чым-н. mit D); sich éine Infektiónskrankheit hólen [zúziehen*];
2. перан. mítgerissen [fórtgerissen] wérden
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)