напуска́ць, напусці́ць

1. (in gróßer Menge) (her)éinlassen* vt;

напуска́ць вады́ ў ва́нну ein Bád éinlassen*;

2. (нацкаваць) (áuf)hétzen vt, lóslassen* аддз. vt (на каго-н. auf A);

3. разм.:

напуска́ць на сябе́ ва́жны вы́гляд sich wíchtig máchen;

напуска́ць стра́ху (на каго-н.) j-m Angst [éinen Schreck] éinjagen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)