Verbum

Schlips m -es, -e га́льштук;

den ~ bínden* [ábbinden*, úmbinden*] завяза́ць [развяза́ць, надзе́ць] га́льштук;

◊

j-n am ~ kríegen разм. узя́ць каго́-н. за каўне́р

Ríchtschnur f -, -schnüre

1) тэх. алавя́нка, адве́с

2) перан. кіру́ючы пача́так; кіраўні́цтва; інстру́кцыя;

etw. zur ~ néhmen* узя́ць што-н. у я́касці кіраўні́цтва

Krágen m -s, - каўне́р;

es geht ihm an den ~ спра́ва ў яго́ дрэнь;

j-n am [beim] ~ pácken перан. узя́ць каго́-н. за каўне́р

schréiben*

1. vt піса́ць;

groß ~ піса́ць з вялі́кай лі́тары;

den wíevielten ~ wir héute? яко́е сёння чысло́?

2. ~, sich:

sich krank ~ узя́ць бальні́чны ліст

ánfassen vt

1. схапі́ць (што-н.); бра́цца (за што-н.); дакрана́цца (да чаго-н.);

von únten ~ падхапі́ць зні́зу

2. ~, sich узя́ць адзі́н аднаго́ за руку́

néhmen* vt

1) браць, узя́ць; хапа́ць, прыма́ць;

j-n an [bei] der Hand ~ узя́ць каго́-н. за руку́;

sich (D) ein Béispiel an j-m ~ узя́ць [браць] пры́клад з каго́-н.;

j-n beim Wort ~ злаві́ць каго́-н. на сло́ве

2) узя́ць, заваява́ць, адо́лець;

éine Stadt ~ узя́ць [захапі́ць] го́рад

3) браць, выбіра́ць;

etw. zum Múster ~ узя́ць што-н. за ўзо́р

4) узя́ць, браць, атрыма́ць, набыва́ць;

Wáren auf Kredít ~ браць тава́ры ў крэды́т;

Stúnden ~ браць уро́кі;

◊

den Ábschied ~ пайсці́ ў адста́ўку;

von j-m Ábschied ~ развіта́цца з кім-н.

5) адабра́ць, пазба́віць;

j-m etw. ~ адабра́ць што-н. у каго́-н.;

j-m die Éhre ~ зга́ньбіць, абнясла́віць каго́-н.;

sich (D) das Lében ~ пазба́віць сябе́ жыцця́;

es sich (D) nicht ~ lássen* не адмаўля́цца ад чаго-н.; не адмо́віць сабе́ ў чым-н.

6) успрыма́ць, разуме́ць;

~ Sie es, wie Sie wóllen! разуме́йце гэ́та як хо́чаце!;

etw. érnst ~ прыма́ць што-н. сур’ёзна;

im Grúnde genómmen… ула́сна ка́жучы

7) прыма́ць, вы́піць, праглыну́ць (лякарства і г.д.);

etw. zu sich (D) ~ з’е́сці што-н., перакусі́ць

8) садзі́цца (у аўтобус і г.д.)

9):

Scháden ~ пане́сці стра́ту, пацярпе́ць;

Kénntnis von etw. (D) ~ прыня́ць да ве́дама, заўва́жыць што-н.;

éinen Ánlauf ~ браць разбе́г, разбе́гчыся; паспрабава́ць пача́ць (рабіць што-н.);

Platz ~ се́сці, прысе́сці;

ein Énde ~ канча́цца, ско́нчыцца

10)

etw. in Ángriff ~ пачына́ць што-н., прыступа́ць да чаго́-н.;

etw. in Empfáng ~ атрыма́ць, прыма́ць што-н.;

j-n in Schutz ~ узя́ць каго́-н. пад сваю́ ахо́ву