бок м.

1. Séite f -, -n;

адваро́тны бок медаля́ die Kéhrseite der Medaille [me´daljə];

пакла́сці што-н у бок etw. zur Séite légen;

па гэ́ты бок díesseits (чаго-н. G);

па той бок jénseits (чаго-н. G);

з боку каго-н. von Séiten (G), séitens (G);

2. (у судовым працэсе і г. д.) Partéi f -, -en; Séite f -, -n (у спрэчцы і г. д.); Verhándlungsseite f, Verhándlungspartner m -s, - (у перагаворах);

дагаво́рныя бакі́ Verhándlungspartner pl, die vertrágschließenden Séiten;

заціка́ўлены бок interessíerte Séite [Partéi]; Interessént m -en, -en;

браць чый-н.

бок für j-n Partéi ergréifen*, auf j-s Séite tréten*;

стаць на чый-н.

бок sich auf j-s Séite stéllen; für j-n Partéi néhmen* [ergréifen];

з боку на бок von éiner Séite auf die ándere;

бок у бок Séit(e) an Séit(e); Tür an Tür; dicht nebeneinánder;

пад бокам (паблізу) in állernächster Nähe;

ляжа́ць на баку́ auf der fáulen Haut líegen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

open

[ˈoʊpən]

1.

adj.

1) адчы́нены, адкры́ты

2) незапо́ўнены; незаня́ты, дасту́пны; во́льны

a position still open — стано́вішча яшчэ́ не заня́тае

to have an hour open — мець во́льную гадзі́ну

in the open air — на во́льным паве́тры

an open market — во́льны ры́нак

an open meeting — адкры́ты сход (дасту́пны для ўсі́х)

3) адкры́ты, нявы́рашаны

an open question — адкры́тае, нявы́рашанае пыта́ньне

4) я́ўны, адкры́ты

open contempt — я́ўная пага́рда

5) шчы́ры, адкры́ты

an open face — шчы́ры, адкры́ты твар

6) an open flower — расьцьві́лая кве́тка

7) шчо́дры, гасьці́нны; распасьцерты

Give with an open hand — Дава́й шчо́драю руко́ю

to welcome with open arms — віта́ць з распасьцертымі рука́мі

8) Phon. адкры́ты (пра склад)

2.

n.

1) адту́ліна, про́рва, зе́ўра f. (я́мы) f.

2)

а) адкры́ты прасто́р; адкры́тае мо́ра

in the open — пад адкры́тым не́бам

б) да агу́льнага ве́дама

3.

v.

1) адчыня́ць (-ца) (пра дзьве́ры), адкрыва́ць (-ца)

2) расчышча́ць, церабі́ць (прахо́д)

3) адкрыва́ць (-ца), пачына́ць (-ца)

to open an account — адкры́ць раху́нак

•

- open a shop

- open on

- open one’s eyes

- open one’s eyes to something

- open the debate

- open the meeting

- open up

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

face

[feɪs]

1.

n.

1) твар -у m., аблі́чча n.

2) вы́раз тва́ру

3) грыма́са f.

to make faces at — перадра́жніваць, крыві́ць твар

4) во́нкавы вы́гляд

5) пярэ́дняя ча́стка; до́бры, пра́вы бок (ткані́ны); паве́рхня f.

the face of a clock — цыфэрбля́т гадзі́ньніка

6) фаса́д -а m.

2.

v.

1) стая́ць тва́рам, стая́ць пе́рад кім-чым

the problem that faces us — прабле́ма, яка́я стаі́ць пе́рад на́мі

2) зварача́цца, быць зьве́рнутым у які́-н. бок; выхо́дзіць

My windows face the sea — Мае́ во́кны выхо́дзяць на мо́ра

our house faces north — наш дом зьве́рнуты на по́ўнач

3) адва́жна сустрака́ць, супрацьстая́ць (во́рагу, ця́жкасьцям)

to face the facts — браць пад ува́гу фа́кты

4) абліцо́ўваць (дом цэ́глай)

5) палірава́ць, абто́чваць (ка́мень)

face down — запало́хаць, асадзі́ць

face to face — твар у твар

face up to — адва́жна паста́віцца (да ця́жкасьцяў, пры́красьцяў)

in the face of —

а) пе́рад кім-чым, у прысу́тнасьці каго́

б) насу́перак, насупо́р чаму́

lose face — згубі́ць твар, стра́ціць аўтарытэ́т

pull a long face — выгляда́ць нешчасьлі́вым або́ незадаво́леным

to one’s face —

а) у чыёй-н. прысу́тнасьці

б) про́ста ў во́чы, шчы́ра, адва́жна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ула́да ж.

1. Macht f -, Mächte, Gewált f -, -en;

паліт. дзяржа́ўная ўла́да Stáatsgewalt f, Stáatsmacht f;

заканада́ўчая ўла́да die gesétzgebende Gewált, Legislatíve [-və] f;

выкана́ўчая ўла́да die vollzíehende Gewált, Exekutívgewalt f;

захапі́ць ула́ду die Macht ergréifen*;

прыйсці́ да ўла́ды zur Macht gelángen; an die Macht [ans Rúder] kómmen*;

прыхо́д да ўла́ды Máchtantritt m -(e)s, -e;

2. часцей мн.:

ула́ды (асобы, надзеленыя ўладай, адміністрацыя) Óbrigkeit f -, -en, Behörde f -, -n;

вайско́выя ўла́ды Militä́rbehörden pl;

акупацы́йныя ўла́ды Besátzungsbehörden pl;

мясцо́выя ўла́ды die lokálen Behörden;

мясцо́выя о́рганы ўла́ды örtliche Máchtorgane;

цэнтра́льная ўла́да Zentrálgewalt f;

грамадзя́нская ўла́да Zivilbehörde [-´vi:l-] f;

наро́дная ўла́да Vólksmacht f;

судо́выя ўла́ды Geríchtsbehörden pl, Geríchtsorgane pl;

3. (права кіраваць паводзінамі і лёсам каго-н.) Macht f;

бацько́ўская ўла́да die Macht der Éltern;

ажыццяўля́ць ула́ду паліт. die Macht áusüben;

вало́даць ула́дай über die Macht verfügen;

надзе́лены ўла́дай mit Máchtbefugnissen áusgestattet, ámtlich bevóllmächtigt;

пазба́віць ула́ды entmáchten vt;

быць пад ула́дай каго-н. únter j-s Gewált stehen*;

ула́снай ула́дай éigenmächtig;

у маёй ула́дзе es liegt in méiner Macht;

перавышэ́нне ўла́ды юрыд. die Überschréitung der Máchtbefugnisse;

ула́да над самі́м сабо́й Sélbstbeherrschung f;

ва ўла́дзе забабо́наў [пры́мхаў] im Bann der Vórurteile

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Wáffe f -, -n

1) збро́я, узбрае́нне;

blánke ~ хало́дная збро́я;

~n an Bord карабе́льная збро́я;

atomáre ~n а́тамная збро́я;

automátische ~n аўтаматы́чная збро́я;

hérkömmliche [konventionélle] ~n звыча́йная збро́я;

nukleáre [thermonukleáre] ~n я́дзерная [тэрмая́дзерная] збро́я;

schwére ~n ця́жкая (пяхо́тная) збро́я;

~n und Gerät вайск. баява́я тэ́хніка;

~ mit éingraviertem Námenszug імянна́я збро́я;

~n führen змага́цца (са збро́яй у рука́х);

die ~n strécken [níederlegen] скла́сці збро́ю, зда́цца, капітулі́раваць капітулява́ць;

mit den ~n klírren бра́згаць збро́яй;

únter die ~n tréten* стаць пад ружжо́;

von der ~ Gebráuch máchen пусці́ць у ход [прымяні́ць] збро́ю;

von den ~n stárrend ≅ узбро́ены да зубо́ў;

zu den ~n gréifen* хапа́цца за збро́ю, падня́ць збро́ю;

die ~ aus der Hand schlágen* абяззбро́іць каго́-н., вы́біць збро́ю з рук у каго́-н.;

die ~ gégen sich (A) selbst kéhren [wénden*] пако́нчыць з сабо́ю, павярну́ць збро́ю супро́ць само́га сябе́

2) перан. збро́я;

die géistige ~ ідэалагі́чная зброя

3) род во́йскаў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

нос м.

1. анат. Náse f -, -n;

арлі́ны нос Ádlernase f;

гавары́ць у нос durch die Náse spréchen*; näseln;

2. (дзюба ў птушкі) Schnábel m -s, Schnäbel;

3. (карабля, самалёта і г. д.) Bug m -(e)s, Büge;

◊

пакі́нуць каго-н. з носам разм. j-n übertö́lpeln, préllen vt, zum Nárren hálten*;

заста́цца з носам разм. das Náchsehen háben, leer áusgehen*, únverrichteter Dínge ábziehen*;

паве́сіць нос (на кві́нту) разм. den Kopf hängen lássen*;

вадзі́ць за нос каго-н. разм. an der Náse herúmführen; násführen неаддз. vt;

задзіра́ць нос разм. die Náse hoch trágen*; hóchnäsig sein;

не ба́чыць дале́й за сво́й нос разм. nichts áußer der éigenen Násenspitze séhen*;

трыма́ць нос па ве́тры ≅ den Mántel nach dem Wínde hängen;

з-пад са́мага носа vor der Náse weg;

з носа pro Náse, pro Persón;

носа не пака́зваць sich nicht séhen lássen*;

пхаць [ты́каць] нос у што-н. séine Náse in etw. stécken, sich in etw. éinmischen;

ты́цнуць носам каго-н. у што-н. разм. j-n mit der Náse auf etw. (A) stóßen* [drücken];

падце́рці нос каму-н. j-n übertrúmpfen, j-n áusstechen*;

то́ркаць носам éinnicken vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Tag m -(e)s, -e дзень;

gúten ~ ! до́бры дзень!;

álle ~e штодня́;

am [bei] ~e удзе́нь; днём;

éines ~es аднаго́ ра́зу, адно́йчы;

~ für ~ штодня́, дзень за днём, дзень пры дні;

in díesen ~en гэ́тымі дня́мі;

von ~ zu ~ дзень пры дні;

den ~ nachhér на другі́ дзень;

(héute) über acht ~en (ро́ўна) праз ты́дзень;

den gánzen ~ уве́сь дзень;

~ und Nacht дзень і ноч, су́ткі;

der ~ bricht an [neigt sich] дзень наступа́е [канча́ецца];

die ~e néhmen zu [néhmen ab] дні прыбыва́юць [ме́ншаюць, караце́юць];

etw. an den ~ bríngen* праяўля́ць, выяўля́ць што-н.;

an den ~ kómmen* выяўля́цца; выступа́ць, выхо́дзіць;

über ~(e) горн. на паве́рхні;

únter ~e горн. пад зямлёй;

~ des Síeges дзень перамо́гі;

◊

in bésten ~en у ро́сквіце сіл;

der Jüngste ~ рэл. дзень Стра́шнага суда́;

álle ~e ist kein Sónntag не заўсягды́, як на дзяды́;

man soll den ~ nicht vor dem Ábend lóben ≅ не хвалі́ся се́ўшы, а хвалі́ся з’е́ўшы; не лічы́ кве́тачкі ўве́сну, а лічы́ я́гадкі ўво́сень

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

рука́ ж. Hand f -, Hände (кісць); Arm m -(e)s, -e (уся рука);

уме́лыя рукі geschíckte Hände;

узя́ць на рукі auf den Arm néhmen*;

пада́ць руку́ die Hand gében* [réichen];

павіта́цца з кім-н. за руку́ j-n mit éinem Händedruck [per Hándschlag] begrüßen;

узя́ць каго-н пад руку́ sich bei j-m éinhaken [únterhaken];

прашу́ падня́ць рукі! (пры галасаванні) ich bítte um Hándzeichen;

рукі ўго́ру! спарт. (каманда) Árme hoch!; вайск. Hände hoch!;

рукі ўніз! (каманда) Árme níeder!;

рукі па швах! (каманда) die Árme ánlegen!;

стаць, рукі ўбо́кі! (каманда) die Hände in die Séiten stémmen [stützen]!;

про́даж з рук камерц. Diréktverkauf m -(e)s, -käufe;

◊

апусці́ць рукі перан. den Mut sínken lássen*, die Flínte ins Korn wérfen*;

са збро́яй у рука́х mit der Wáffe in der Hand;

сядзе́ць скла́ўшы рукі die Hände in den Schoß légen;

быць звя́заным па рука́х і нага́х an Händen und Füßen gefésselt [gebúnden] sein;

рукі ко́раткі разм. das liegt nicht in séiner Macht;

быць у чыіx-н. рука́х in j-s Gewált [Macht] sein;

даць во́лю рука́м hándgreiflich wérden;

узя́ць сябе́ ў рукі sich zusámmennehmen*, sich behérrschen, sich bezwíngen;

збыць што-н з рук разм. etw. lóswerden аддз. [lósschlagen* аддз.];

ма́йстар на ўсе́ рукі sich auf álles verstéhen*; ein Táusendkünstler [Táusendsas(s)a] sein;

рука́ руку́ мы́е, зло́дзей зло́дзея кры́е ≅ éine Hand wäscht die ándere

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

order

[ˈɔrdər]

1.

n.

1) пара́дак -ку m., пасьлядо́ўнасьць f.

in alphabetical order — у альфабэ́тным пара́дку

to count in order — лічы́ць па пара́дку

2) пара́дак -ку m., спра́ўнасьць f.

to put a room in order — спара́дкаваць пако́й; прыве́сьці пако́й у пара́дак

to get out of order — папсава́цца

in good order — у до́брай спра́ўнасьці

3) пара́дак -ку m., спако́й -ю m.

to keep order — захо́ўваць пара́дак

to call to order —

а) закліка́цьда пара́дку

б) адкры́ць пасе́джаньне

4) пара́дак -ку (вядзе́ньня схо́ду), рэгля́мэнт -у m.

order of business, order of the day — пара́дак дня

5) зага́д -у m.; кама́нда f., нака́з -у m.

under the orders of… — пад кама́ндай…

the order of the captain — капіта́наў зага́д

6) postal money order — пашто́вы пераво́д

7) замо́ва, зака́з -у m.

made to order — зро́блены на зака́з

8) Zool., Bot. атра́д -у m. (грызуно́ў, матылёў)

9) пласт -у, слой -ю m.

all orders of society — усе́ пласты́ грама́дзтва

10) духо́ўны сан; ры́царскі або́ мана́скі о́рдэн

to take holy orders — прыня́ць духо́ўны сан

in holy orders — у духо́ўным са́не

11) о́рдэн -а m. (знак узнагаро́ды)

12) о́рдэр -у m. (стыль у архітэкту́ры)

the Doric order — дары́чны ордэр

2.

v.

1) пара́дкаваць; ула́джваць

to order one’s affairs — ула́дзіць свае́ спра́вы

2) зага́дваць каму́, кама́ндаваць кім

3) зака́зваць, заказа́ць

order about or around — кама́ндаваць кім, папіха́ць каго́

•

- by order

- in order

- in order that

- made to order

- out of order

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

сі́ла ж.

1. Kraft f -, Kräfte; Stärke f -, -n (інтэнсіўнасць); Wucht f - (удару, доказаў і да т. п.); Macht f -, Mächte, Gewált f -, -en (моц);

сі́ла во́лі Wíllenskraft;

тво́рчыя сі́лы наро́да die schöpferische Kraft des Vólkes;

ру́хальная сі́ла bewégende [vórwärts tréibende] Kraft, Tríebkraft f;

усведамле́нне сваёй сі́лы das Bewússtsein der éigenen Kraft;

расстано́ўка сіл Kräfteverteilung f;

суадно́сіны сі́л Kräfteverhältnis n -ses;

по́ўны сі́лы kráftstrotzend;

з усяе́ сі́лы aus állen Kräften, aus Léibeskräften, únter Áufbietung áller Kräfte;

агу́льнымі сі́ламі mit veréinten Kräften, geméinschaftlich;

сваі́мі сі́ламі aus éigener Kraft;

гэ́та яму́ не пад сі́лу das kann er nicht bewältigen;

◊

з пазі́цыі сі́лы aus éiner Positión der Stärke (heráus);

гэ́та вышэ́й ад маі́х сі́л das geht über méine Kraft, das überstéigt méine Kräfte;

2. фіз., тэх. Kraft f;

сі́ла прыцягне́ння Ánziehungskraft f;

сі́ла цяжа́ру Schwérkraft f;

ко́нская сі́ла (скар. к. c.) Pférdestärke f (скар. PS);

уда́рная сі́ла Stóßkraft f;

3. мн. вайск.:

узбро́еныя сі́лы Stréitkräfte pl;

паве́траныя сі́лы Lúftstreitkräfte pl;

вае́нна-марскі́я сі́лы Séestreitkräfte pl; (Kríegs)marine f;

сухапу́тныя сі́лы Lándstreitkräfte pl (скар. LdSK);

4. юрыд.:

сі́ла зако́ну gesétzliche Kraft, Réchtskraft f, Gesétzeskraft f;

уступі́ць у сі́лу in Kraft tréten*;

атрыма́ць сі́лу зако́на Réchtskraft erlángen;

стра́ціць сі́лу áußer Kraft tréten*;

заста́цца ў сі́ле in Kraft bléiben*, gültig bléiben*;

жыва́я сі́ла вайск. Kräfte pl, Soldáten pl, Trúppen pl;

жыва́я сі́ла і баява́я тэ́хніка Ménschen und Materiál;

працо́ўная сі́ла Árbeitskraft f, Árbeitskräfte pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)