Verbum

verbítten* vt:

sich (D) etw. ~ пярэ́чыць, пратэстава́ць су́праць чаго́-н.;

ich verbítte mir díesen Ton прашу́ не размаўля́ць са мной такі́м то́нам

wíder=

аддз. і неаддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на дзеянне, накіраванае супраць дзеяння, выказанага асноўным дзеясловам: wíderhallen адбіва́цца (пра гук); widerspréchen* пярэ́чыць, супярэ́чыць

Protést m -(e)s, -e пратэ́ст;

~ éinlegen [éinreichen] (bei D) заяві́ць пратэ́ст (пісьмова) (каму-н., дзе-н.);

~ erhében* (gégen A) пратэстава́ць (супраць чаго-н.)

beánstanden vt пярэ́чыць; пратэстава́ць (супраць чаго-н.), выка́зваць незадавальне́нне (з прычыны чаго-н.); падава́ць рэклама́цыю (на што-н.);

das ist zu ~ гэ́та выкліка́е пярэ́чанне

stréiten*

1. vi

1) спрача́цца; свары́цца;

mit sich (D) ~ быць у нерашу́часці

2) (gegen, wider A) змага́цца (супраць каго-н.)

2. ~, sich спрача́цца; свары́цца

vórliegen* vi

1) ляжа́ць (перад чым-н.)

2) ме́цца, быць у наяўнасці, існава́ць;

es liegt nichts gégen ihn vor су́праць яго́ няма́ ніцкіх абвінава́чванняў

ánstrengen

1. vt напру́жваць, натамля́ць;

éine Kláge [éinen Prozéss] ~ (gegen A) юрыд. падава́ць ска́ргу (на каго-н.), узбуджа́ць спра́ву су́праць (каго-н.)

2. ~, sich намага́цца, рабі́ць намага́нні